Ο Ρόλος του Αναλυτή Συστημάτων: Λειτουργεί ως ο "αρχιτέκτονας" του πληροφοριακού συστήματος. Ο κύριος στόχος του είναι να κατανοήσει τις ανάγκες μιας επιχείρησης, να μεταφράσει το "όραμα" σε σαφείς τεχνικές απαιτήσεις και να καθοδηγήσει την ομάδα ανάπτυξης.
Η ανάπτυξη ενός επιτυχημένου συστήματος δεν είναι απλώς προγραμματισμός. Βασίζεται στην εις βάθος ανάλυση και σχεδιασμό. Ένα σύστημα που βασίζεται σε εσφαλμένες ή ατελείς απαιτήσεις είναι καταδικασμένο να αποτύχει, με αποτέλεσμα καθυστερήσεις, υπερβολικό κόστος και μη ικανοποιημένες ανάγκες.
Ο αναλυτής συστημάτων πρέπει να κατέχει τόσο ομαδικές και επικοινωνιακές δεξιότητες (για λήψη απαιτήσεων) όσο και τεχνικές ικανότητες (για τη δημιουργία μοντέλων και τον λεπτομερή σχεδιασμό).
Το παρακάτω σχήμα απεικονίζει τα πέντε στάδια του κλασσικού Κύκλου Ζωής Ανάπτυξης Συστήματος.

Κάθε στάδιο απαιτεί ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης, εργασίας και επικοινωνίας με διαφορετικούς ανθρώπους.
Όσο προχωράμε από τα αριστερά προς τα δεξιά τόσο μειώνονται τα στοιχεία της προβλέψιμης συμπεριφοράς και αυξάνονται αυτά της προσαρμοστικής. Στην περίπτωση αυτή αναφερόμαστε σε υβριδικές προσεγγίσεις

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της πιο προβλέψιμης προσέγγισης αποτελεί το μοντέλο καταρράκτη

Στην προσαρμοστική προσέγγιση του Κύκλου Ζωής Ανάπτυξης Συστήματος δεν είναι σαφώς καθορισμένες οι απαιτήσεις ή οι ανάγκες των χρηστών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορεί το έργο να προγραμματιστεί πλήρως εκ των προτέρων. Προσδιορίζεται με σαφήνεια ένα μέρος των απαιτήσεων και στη συνέχεια ακολουθούν κάποιες προκαταρκτικές ενέργειες ανάπτυξης. Η λύση πρέπει να είναι ευέλικτη και να προσαρμόζεται κάθε φορά στην εξέλιξη του έργου.
Μια πρώιμη έκδοση του προσαρμοστικού Κύκλου Ζωής Ανάπτυξης Συστήματος αποτελεί το σπειροειδές μοντέλο.


Σε αντίθεση με τις προβλέψιμες προσεγγίσεις του Κύκλου Ζωής Ανάπτυξης Συστήματος, οι προσαρμοστικές προσεγγίσεις υποθέτουν ότι οι δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στην ανάπτυξη του συστήματος πρέπει να αναπροσαρμόζονται κάθε φορά και να ακολουθούν την εξέλιξη του έργου. Αυτό είναι απαραίτητο επειδή οι πτυχές του έργου δεν είναι πλήρως κατανοητές από την αρχή.

Επανάληψη σημαίνει ότι οι δραστηριότητες του έργου ανάπτυξης, όπως η ανάλυση, ο σχεδιασμός και η υλοποίηση επαναλαμβάνονται συνεχώς. Ο αριθμός των επαναλήψεων εξαρτάται από την πολυπλοκότητα του έργου. Με κάθε επανάληψη, τα μέλη της ομάδας ανάπτυξης βελτιώνουν το αποτέλεσμα, έτσι ώστε να είναι πιο κοντά σε αυτό που τελικά χρειαζόμαστε. Η επανάληψη βασίζεται στην παραδοχή ότι δεν είναι δυνατό να πετύχουμε το σωστό αποτέλεσμα με την πρώτη φορά.
Αρχικά η ανάλυση, ο σχεδιασμός και η υλοποίηση είναι μικρής έκτασης. Τα πρώτα αποτελέσματα όμως που παίρνουμε μας δίνουν την δυνατότητα να γνωρίζουμε αν πραγματικά το σύστημα θα λειτουργήσει και θα πετύχει τους στόχους του. Στη συνέχεια αναλύοντας, σχεδιάζοντας και υλοποιώντας κάθε φορά όλο και μεγαλύτερο τμήμα μπορούμε να κάνουμε βελτιώσεις. Όσο προχωράει η επαναληπτική αυτή διαδικασία τόσο πλησιάζουμε όλο και πιο κοντά στους στόχους που έχουμε θέσει και ταυτόχρονα μειώνουμε τους κινδύνους που μπορούν να εμφανιστούν κατά την ανάπτυξη όπως είναι η αλλαγή της τεχνολογίας.

Στη συνέχεια, θα παρουσιάσουμε αναλυτικά τις δραστηριότητες της κάθε φάσης του Κύκλου Ζωής Ανάπτυξης Συστήματος.
Οι πρωταρχικοί στόχοι του προγραμματισμού έργου είναι να προσδιορίσουμε το πεδίο εφαρμογής του νέου συστήματος, να διασφαλίσουμε ότι το έργο αυτό είναι εφικτό και υλοποιήσιμο, να σχεδιάσουμε τον χρονοπρογραμματισμό και τους πόρους που θα χρειαστούμε και τέλος να κοστολογήσουμε το έργο.
Οι δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στον προγραμματισμό του έργου είναι οι παρακάτω:

Ο πρωταρχικός στόχος των δραστηριοτήτων ανάλυσης είναι να κατανοήσουμε και να τεκμηριώσουμε τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του νέου συστήματος. Η ανάλυση είναι ουσιαστικά μια ανακαλυπτική διαδικασία. Οι λέξεις κλειδιά που χαρακτηρίζουν τις δραστηριότητες της ανάλυσης είναι η ανακάλυψη και η κατανόηση.
Οι δραστηριότητες που περιλαμβάνονται σε αυτό το στάδιο είναι οι παρακάτω:
Ο στόχος των δραστηριοτήτων σχεδιασμού είναι να σχεδιάσουμε το σύστημα με βάση τις καθορισμένες απαιτήσεις και τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί κατά τη διάρκεια της ανάλυσης. Ο υψηλού επιπέδου σχεδιασμός συνίσταται στην ανάπτυξη μια αρχιτεκτονικής δομής για τα στοιχεία του λογισμικού, των βάσεων δεδομένων, των διεπαφών χρήστη και του λειτουργικού περιβάλλοντος. Ο σχεδιασμός χαμηλού επιπέδου συνεπάγεται την ανάπτυξη των λεπτομερών αλγορίθμων και δομών δεδομένων που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη λογισμικού.
Επτά κύριες δραστηριότητες πρέπει να ολοκληρωθούν κατά τη διάρκεια της φάσης σχεδιασμού:
Με τις δραστηριότητες υλοποίησης παραδίδεται το τελικό σύστημα και είναι έτοιμο να χρησιμοποιηθεί. Στόχος δεν είναι μόνο να παραχθεί ένα αξιόπιστο, πλήρως λειτουργικό πληροφοριακό σύστημα, αλλά και να διασφαλίσει ότι οι όλοι χρήστες του συστήματος έχουν εκπαιδευτεί και η επιχείρηση ή ο οργανισμός είναι έτοιμοι να επωφεληθούν, όπως αναμενόταν από τη χρήση του συστήματος
Πέντε είναι οι κύριες δραστηριότητες που συνθέτουν το στάδιο υλοποίησης:
Ο στόχος των δραστηριοτήτων υποστήριξης είναι να διατηρήσουν το σύστημα σε πλήρη λειτουργία στο πέρασμα του χρόνου μετά την αρχική εγκατάσταση του. Το νέο σύστημα εγκαθίσταται και τίθεται σε λειτουργία. Από το σημείο εκείνο ξεκινούν οι δραστηριότητες υποστήριξης οι οποίες διαρκούν όσο και η «παραγωγική ζωή» του συστήματος.
Οι τρεις κύριες δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια της υποστήριξης είναι οι παρακάτω:
Οι αναλυτές συστημάτων έχουν μια ποικιλία από βοηθήματα στην διάθεσή τους που τους βοηθούν να ολοκληρώσουν τις δραστηριότητές και τα καθήκοντα τους. Μεταξύ αυτών είναι οι μεθοδολογίες, τα μοντέλα, τα εργαλεία και οι τεχνικές.
Μια μεθοδολογία περιέχει οδηγίες για το πώς θα χρησιμοποιήσουμε τα μοντέλα, τα εργαλεία και τις τεχνικές, ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε πρώτα τι είναι τα μοντέλα, τα εργαλεία και οι τεχνικές. Tα μοντέλα, τα εργαλεία και οι τεχνικές είναι αυτά που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε αποτελεσματικά το έργο που έχετε αναλάβει.

Ένα μοντέλο είναι μια αναπαράσταση μιας σημαντικής πτυχής του πραγματικού κόσμου. Μερικές φορές ο όρος αφαίρεση - γενίκευση (abstraction) χρησιμοποιείται διότι διαχωρίζουμε από το υπόλοιπο σύνολο αυτό που έχει την μεγαλύτερη σημασία για εμάς και αυτό είναι που κρατάμε.
Παράδειγμα:
Ας θεωρήσουμε το μοντέλο ενός αεροπλάνου. Αν θέλουμε να μιλήσουμε για την αεροδυναμική του αεροπλάνου, είναι χρήσιμο να έχουμε ένα μικρό μοντέλο που δείχνει το συνολικό σχήμα του αεροπλάνου στις τρεις διαστάσεις. Μερικές φορές ένα γράφημα που δείχνει λεπτομέρειες από την διατομή της πτέρυγας του αεροπλάνου είναι αυτό που χρειαζόμαστε.
Ένα εργαλείο στο πλαίσιο της ανάπτυξης του πληροφοριακού συστήματος είναι ένα υποστηρικτικό λογισμικό που βοηθά στη δημιουργία μοντέλων ή άλλα συνιστωσών που είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη του έργου.

Μια τεχνική στην ανάπτυξη συστήματος είναι μια συλλογή από κατευθυντήριες γραμμές που υποστηρίζουν τον αναλυτή στην προσπάθειά του να ολοκληρώσει μια δραστηριότητα.

Η δομημένη ανάλυση, η δομημένη σχεδίαση και ο δομημένος προγραμματισμός είναι τρείς τεχνικές που αποτελούν την δομημένη ανάπτυξη. Πολλές φορές αυτές οι τεχνικές αναφέρονται με τα αρχικά των λέξεων Structured Analysis and Design Technique (SADT).
Σύμφωνα με τη δομημένη προσέγγιση το Πληροφοριακό Σύστημα θεωρείται ότι αποτελεί μια ενιαία και σχετικά αυτοτελή, μεγάλη και σύνθετη λειτουργική μονάδα.
Μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση στην ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων αποτελεί η αντικειμενοστραφής προσέγγιση. Το σύστημα αποτελείται από αντικείμενα που μπορούν να απαντούν σε μηνύματα.